Miasto | Historia | Kultura | Sport | Miejsca | Edukacja | Prasa | Okolice | Aktualności
 
Okolice
Położnie, klimat i środowisko geograficzne
Miasto leży na 39o31' długości geograficznej wschodniej i około 50o53' szerokości geograficznej północnej. Biłgoraj liczący ponad 26 tysięcy mieszkańców jest siedzibą powiatu i gminy.

Leży na terenie Równiny Biłgorajaskiej wchodzącej w skład Kotliny Sandomierskiej. Równinę pokrywają piaski polodowcowe przemieszane przez wiatr z utworami kredowymi i trzeciorzędowymi Roztocza. Obok dolin rzecznych występują zalesione wydmy i zagłębienia zajęte przez bagna i torfowiska. Klimat Równiny Biłgorajskiej wyraźnie wyodrębnia się z sąsiednich obszarów. Masy powietrza zalegające w obniżeniu kotliny, obniżają temperaturę. Podczas mrozów bywa tu zimniej, podczas upałów cieplej. Region biłgorajski należy do najcieplejszych w Polsce. Lato jest ciepłe i długie o średniej temperaturze + 17.8 oC, jesień słoneczna ze średnią temperaturą +8oC, zima niezbyt ostra z temperaturą -2,2oC, zaś wiosna ma temperaturę +6.8oC. Średnia roczna temperatura wynosi +7,6oC (styczeń -2.8oC, lipiec +18.6oC). Średnie opady roczne mieszczą się w granicach 560-600 mm. Pokrywa śnieżna zalega przez 80- 85 dni, stwarzając dobre warunki do uprawiania narciarstwa, szczególnie śladowego. Przeważają wiatry zachodnie o średniej prędkości 3m/s. Okres wegetacyjny trwa 215 dni. Wypoczynkowi na ziemi biłgorajskiej sprzyja wysoki stopień usłonecznienia wynoszący 62.5 kcal/rok, jeden z najwyższych w kraju. Miesiącami o największym usłonecznieniu są czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień.

Sieć wodna Biłgoraja i okolicy jest bogata, dzięki płytkiemu zaleganiu w podłożu nieprzepuszczalnych iłów. Rzeki biorą początek ze źródeł położonych na wierzchowinach Roztocza i Wyżyny Lubelskiej oraz w licznych puszczańskich bagnach. Do największych należą Wielkie Bagno, Tałandy, Sokolisko, Obary, Zdroje. W zrównanej puszczystej powierzchni Równiny Biłgorajskiej rzeki wycięły koryta, płynąc w nich wolnym, leniwym biegiem, często tworząc malownicze zakola. Wiosną odczuwa się nadmiar wody, w lecie zaś jej niedobór. Miłośnicy pływania mogą popływać w zalewie na rzece Osie lub na krytym basenie Zespołu Szkół Budowlanych.

Teren Równiny Biłgorajskiej pokrywają gleby bielicowe i bagienne a doliny rzeczne mady. Na tym obszarze znajduje się potężny kompleks leśny Puszczy Solskiej o powierzchni 124 tysiące ha ciągnący się z północnego zachodu na południowy wschód na długości 120 km. Dominującym gatunkiem jest sosna pospolita. Wytworzyła swój własny solski ekotyp o spłaszczonym systemie korzeniowym, dużej cienioznośności. Łatwo odnawia się z samosiewu. Uroku drzewostanom sosnowym dodaje brzoza. Bezodpływowe zagłębia na wododziałach zajmują torfowisko zasilane tylko wodami opadowymi. Rosną tam mchy torfowce, wełniaki, żurawina błotna, modrzewnica zwyczajna, bagno zwyczajne, rosiczki, turzyce, czermień błotna, bobrek trójlistny, gnidosz bagienny, dziewięciornik błotny. W runie borów sosnowych, które dominują na tym terenie występują chrobotki, płucnica islandzka, wrzos zwyczajny, kostrzewa owcza, mącznica lekarska, borówka czernica i brusznica, paproć orlica, pszeniec zwyczajny, widłak goździsty, także mchy, rokiet pospolity, widłoząb falisty, modrzak siny, śmiałek pogięty, gajnik błyszczący. Na żyźniejszych glebach rosną konwalijka dwulistna, sałatnik leśny, jarzębiec trzcinnik. Podszyt współtworzą jałowiec pospolity, kruszyna pospolita, krzewiaste gatunki wierzby, jarząb pospolity, czeremcha amerykańska, trzmielina zwyczajna. W sezonie letnim czynnych jest wiele punktów skupu owoców runa leśnego: jagody czernicy, brusznicy, żurawiny a także grzybów: borowików, podgrzybków, kurek, maślaków, rydzów.

Lasy Puszczy Solskiej tworzące zwarty kompleks z wieloma zabagnionymi trudno dostępnymi uroczyskami, stworzyły korzystne warunki bytowania wielu gatunkom zwierząt. Z owadów chronionych występują tu: chrząszcz jelonek rogacz oraz ćma zmierzchnica trupia główka, także trzy gatunki reliktowych mrówek. Z płazów możemy spotkać: żaby trawną i moczarową, rzekotkę drzewną, kumaka nizinnego, ropuchę, traszkę pospolitą i grzebieniastą. Gromadę gadów reprezentują jaszczurki zwinka i żyworódka, padalec, zaskroniec, żmija zygzakowata. Awifaunę okolic Biłgoraja stanowią czajki, brodźce, głuszce, sowy, zimorodki, kruki, łyski, żurawie, bociany białe i czarne, jarząbki, myszołowy, krogulce, cietrzewie, kaczki, dzięcioły, kruki i kraski. W puszczańskich kniejach żyją lisy, borsuki, jenoty, wilki, kuny leśne, nietoperze, ryjówki. Często można spotkać sarnę, jelenia czy dzika.

Widoczna jest troska o naturalne środowisko. W ostatnim okresie poprawiła się estetyka miasta. Wybudowana została nowoczesna oczyszczalnia, która w sposób znaczący przyczynia się do poprawienia stanu czystości wód.

Marian Kurzyna

©Arkadiusz Lipiec Informacje | Strona główna Szukaj: